ESTIMETR

การจับคู่รายการกับราคาคำนวณด้วยอัลกอริทึม ไม่ใช่การถามปัญญาประดิษฐ์ใหม่ทุกครั้ง ข้อมูลชุดเดิมจึงให้ผลชุดเดิมเสมอ ตรวจย้อนวันไหนก็ตรงกับที่เคยเห็น

ระบบใช้วิธีจับคู่ที่ดีที่สุดทั้งใบพร้อมกัน ไม่ใช่ไล่เลือกทีละบรรทัด ราคาหนึ่งบรรทัดจึงถูกใช้ซ้ำสองรายการไม่ได้ และผลรวมทั้งใบดีที่สุดเท่าที่ข้อมูลจะให้ได้

ผู้ช่วยบอกได้แค่ว่ารายการไหนคู่กับราคาบรรทัดไหน ส่วนการคูณและการรวมเป็นงานของระบบ ที่คิดจากราคาซึ่งบันทึกไว้แล้ว ทุกยอดจึงย้อนกลับไปหาบรรทัดต้นทางได้เสมอ

รายการที่วัดเป็นลูกบาศก์เมตรจับคู่กับราคาที่ขายเป็นก้อนไม่ได้ แม้ชื่อจะเหมือนกันทุกตัวอักษร ด่านนี้ทำงานก่อนทุกอย่าง จึงไม่มีทางหลุดไปถึงใบราคา

เมื่อสองบรรทัดคะแนนสูสีกันจนตัดสินด้วยการเทียบชื่อไม่ได้ ระบบจะยกตัวเลือกทั้งหมดมาให้ดู พร้อมเหตุผล แทนที่จะเลือกให้แล้วบอกว่ามั่นใจ การเดาที่ดูมั่นใจคือสิ่งที่ตรวจจับได้ยากที่สุด

ใบราคาบันทึกไว้ทีละบรรทัดว่าคู่นี้มาจากอัลกอริทึม จากผู้ช่วย หรือคนจับเอง และไม่มีบรรทัดไหนเข้าใบได้โดยไม่มีคนกดรับ

เส้นบนแบบก่อสร้างบางกว่าที่จอแสดงได้อยู่แล้ว โปรแกรมส่วนใหญ่จึงยืดภาพขึ้นจนขอบเส้นแตก ที่นี่วาดใหม่ให้ละเอียดเท่าจุดภาพจริงของจอทุกครั้งที่คุณหยุดมือ ซูมลึกแค่ไหนเส้นก็ยังคม และเปิดปิดได้เอง เพราะความคมสำคัญตอนตั้งสเกลและลากเส้น ไม่ใช่ตอนเปิดดูเฉย ๆ

ทุกจุดที่คุณคลิกเก็บเป็นพิกัดของหน้ากระดาษ ไม่ใช่พิกเซลบนจอ ระยะและพื้นที่ที่วัดไว้ จึงเป็นค่าเดิมไม่ว่าจะดูที่ระดับซูมไหน แม้แต่การเลือกพื้นที่ห้องด้วยคลิกเดียวก็ยังได้รูปเดิม เพราะภาพที่ระบบใช้ไล่ขอบผนังแยกออกจากภาพที่คุณเห็น

การดูดจุดเจาะจงไปที่ของที่มีอยู่จริง คือปลายเส้น กึ่งกลาง และจุดที่เส้นสองเส้นตัดกัน ไม่ใช่เดาจากความเข้มของภาพ และเมื่อคุณกดบังคับให้เส้นตรง จุดที่ดูดติดยังชนะเสมอ เพราะจุดที่คำนวณได้จากแบบเชื่อถือได้มากกว่าทิศที่ระบบเดาให้

แบบที่ถูกย่อขยายตอนพิมพ์จะมีสเกลจริงไม่ตรงกับที่เขียนกำกับไว้ และไม่มีทางรู้ได้เลยถ้าไม่เทียบ ที่นี่จึงให้คุณชี้ช่วงที่แบบบอกระยะไว้แล้วพิมพ์เลขนั้น สเกลของหน้าคำนวณจากเลขนั้นโดยตรง และถ้าค่าที่วัดได้ต่างจากที่แบบเขียน ระบบแสดงความต่างให้เห็น ไม่ใช่เก็บเงียบ

ลากทับแนวเสาแล้วระบบไล่ชื่อ 1 2 3 กับ A B C ให้เอง จุดที่สองแนวตัดกันคือจุดที่คำนวณได้ ไม่ใช่ตำแหน่งที่กะด้วยสายตา คลิกตั้งสเกลจึงเกาะจุดนั้นได้พอดี ซึ่งสำคัญกว่าที่เห็น เพราะคลิกตั้งสเกลพลาดครั้งเดียว ทุกปริมาณในหน้านั้นผิดตามด้วยสัดส่วนเดียวกันโดยมองไม่ออก

สเกล แนวเสา ระยะที่แบบเขียน และรอยวัดทุกอันบันทึกไว้กับตัวตนของแบบใบนั้น ไม่ใช่ค้างอยู่ในหน้าจอ เปิดไฟล์เดิมอีกครั้งงานทั้งหมดกลับมาที่จุดเดิม พร้อมชื่อคนที่ยืนยันสเกล เพราะงานถอดปริมาณหนึ่งหลังใช้เวลาหลายวัน และวันที่เครื่องดับคืองานที่ทำไปแล้วต้องยังอยู่

แต่ละบรรทัดใน backup sheet บอกว่าคนพิมพ์ คนชี้บนแบบ คนนับ หรือระบบไล่ห้องแล้วคนยืนยัน และค่าที่ปัญญาประดิษฐ์เสนอชี้กลับถึงรุ่นที่ตอบและคนที่กดรับเสมอ ในระดับที่ฐานข้อมูลปฏิเสธเอง บรรทัดที่บอกที่มาไม่ได้จึงเข้าใบไม่ได้ตั้งแต่ต้น ไม่ใช่ค่อยมาตามหาตอนถูกถาม